Friday, June 02, 2006

അഹം

ബാങ്ങ്ലൂരില്‍ തിങ്ങി കൂടി വസിക്കുന്ന കാലം.കൈകാലനക്കാന്‍ കഴിയാത്ത ഒരു മിഴിപ്പായിരുന്നു എന്റെ ഭൌതിക തലം. ജീവിതമെന്നത്‌ ഞാനിനിയും മരിച്ചിട്ടില്ല എന്ന ഭാഗ്യത്തിന്റെ അഹങ്കാരപൊടിപ്പ്‌ ചേര്‍ന്ന മരണ ഭീതി.

സജയന്‍ onsite കഴിഞ്ഞു തിരിച്ചെത്തിയതേ ഉള്ളൂ .. രണ്ടു നാളുകള്‍ അച്ഛനുമമ്മയുമൊത്ത്‌ സുഖഭക്ഷണവും ഉറക്കവും.. ഇന്നാണ്‌ മടക്ക യാത്ര..അവസാന ദിവസം കോഴി ബിരിയാണി കണക്കാക്കി വന്നിരിക്കുകയാണ്‌..

എന്റെ മനസ്സ്‌ പിടഞ്ഞു..ഗോവിന്ദന്റെ ശാന്തതയും ദയയും പ്രസാദിക്കുന്ന മുഖത്ത്‌ ക്രൂരതയുടെ നിഴലുപോലുമുണ്ടായിരുന്നില്ല..എന്നാല്‍ ഗോവിന്ദന്റെ കണ്ണുകള്‍ ഓരോ മുറികളിലൂടെ ഓടവേ എല്ലാവരും ഒന്നടങ്കം വിയര്‍ത്തു വിളറി.

എന്റെ കൈകാല്‍ രണ്ടും കൂട്ടിക്കെട്ടി ബലിത്രാസിലിരുത്തി..ഇടറുന്ന തൊണ്ടയിലൂടെ വന്ന രോദനങ്ങള്‍ക്ക്‌ അഭിമാനത്തിന്റെ ചുവ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല..എന്നെ ആ രോദനത്തില്‍ കാണാന്‍ എനിക്കു കഴിഞ്ഞില്ല.

ഗോവിന്ദന്‍ പറഞ്ഞു,2 കിലോ..സജയന്‌ അതിലും ചെറിയ കോഴി മതിയായിരുന്നു. ഞാന്‍ തിരിച്ചു കൂട്ടിലേക്ക്‌ ..

8 Comments:

Blogger evuraan said...

സിനീഷേ,

ബൂലോഗത്തേക്ക് സ്വാഗതം.

ചെറിയ ഒരു സംശയം -- കോഴികള്‍ വിയര്‍ക്കുമോ? അല്ല, അവര് വിളറുമോ?

3:04 PM, June 02, 2006  
Blogger സിനീഷ്‌ said...

nandi evuraane

avare vilaraananuvadhikkanam ..
paavangalallae ..

7:03 AM, June 03, 2006  
Blogger സിനീഷ്‌ said...

അവരെ വിളറാനനുവദിക്കൂ .. പാവങ്ങളല്ലേ..നന്ദി ഏവൂരാനേ

9:32 AM, June 03, 2006  
Blogger ശനിയന്‍ \OvO/ Shaniyan said...

ക്വാഴി ബിരിയാണീ..
സിനീഷിനു സ്വാഗതം!

9:50 AM, June 03, 2006  
Blogger Vempally|വെമ്പള്ളി said...

This comment has been removed by a blog administrator.

9:59 AM, June 03, 2006  
Blogger Vempally|വെമ്പള്ളി said...

ഞം ഞം വെയ്ക്കുമ്പൊ ആരെങ്കിലും ഇതൊക്കെ ചിന്തിക്കാറുണ്ടൊ ആവോ
സ്വാഗതം!

10:04 AM, June 03, 2006  
Blogger സിനീഷ്‌ said...

നന്ദി :

9:07 AM, June 04, 2006  
Blogger കലേഷ്‌ കുമാര്‍ said...

സിനീഷേ, സ്വാഗതം!

2:44 AM, June 10, 2006  

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home